خزر نام قومي بربر ، ستيزه جو و انيراني ( غير ايراني ) است كه در بين شمال غربي درياي كاسپين و درياي سياه سكونت داشتند . اين قوم كه در طول تاريخ به قومي وحشي مشهورند ، در حدود سده ي ششم ميلادي ، حكومت مستقلي به وجود آوردند و كشور خود را خاقانات خزر ناميدند . آنان پس از تشكيل فرمانروايي مستقل ، يورش به اقوام همسايه را كه بيشتر مردم اسلاو بودند ، آغاز كردند و هر از گاهي نيز زيان هايي به بخش هاي شمالي امپراتوري ساساني مي رساندند ، تا آنكه براي جلوگيري از يورش هاي اين قوم نيمه وحشي به دستور كيخسرو انوشيروان ، ديواري بزرگ در شهر دربند ساخته شد ، كه سنگ نبشته ي اين دستور نيز همچنان باقي مانده است . تا آنكه در سده هاي 9 و 10 ميلادي با يورش اقوام روس ، خزرها سرزمين هايشان را از دست دادند و به سوي اروپاي غربي گريختند .
اما كاسپين كه در بسياري از زبان هاي جهان براي اشاره به اين درياچه به كار مي رود ، از نام قوم ايراني و سفيدپوست كاسپي گرفته شده است كه ابتدا در كرانه هاي باختري تا جنوب باختري درياچه ساكن بوده اند و كم كم تا كرانه هاي جنوبي آمدند . از ديدگاه قوم شناسي نيز بر پايه ي پژوهش هاي جديدي كه درباره ي ژنتيك مردمان جنوبي اين دريا شده ، چنين گواهي شده كه مردمان گيلك زبان - شامل طبري ها و ديلمي ها - همگي از سوي پدري از نوادگان مردمي هستند كه از باختر درياچه ي كاسپين آمده اند .
وجود شهري به نام دروازه ي كاسپين ( دربند ) در ورودي سرزمين باستاني تبرستان ( كه هم اكنون در استان تهران است ) گواهي ديگر بر اين ادعاست . نام هاي كاشان و قزوين نيز بيانگر اين موضوعند . كاسپين نام جهاني و حقيقي اين درياست . دانستن همين تاريخچه ي كوتاه ، هر ايراني را بر آن مي دارد تا كاسپين را خزر نخواند . بزرگترين درياچه ي جهان در شمالي ترين بخش خاك ميهن باستاني ماست . درياچه اي با پيرامون 7000 كيلومتر و پهنه ي 394200 كيلومتر مربع .
دریای کاسپین
او را به خاطر کارهای بزرگی که برای سرزمین و مردم ایران انجام داد می ستایم . درود برکوروش
#ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی#
#دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی#
##هر آنچه می کنی بکن ای دشمن قوی##
##من نیز اگر قوی شدم از تو بتر کنم##
###ز بن پایه تازیان برکنیم###
