تبليغاتX
گاتها گاتها - رباعیات خیام
قرآن که مهین کلام خوانند آنرا

گه گاه نه بر دوام خوانند آنرا

 

                            بر گردپیاله آیتی هست مقیم

                            کاندر همه جا  مدام خوانند آنرا

 

گر می نخوری طعنه مزن مستانرا

 بنیاد مکن  تو حیله  و  دستانرا

 

                            تو غره بدان مشو که می می نخوری

                           صد لقمه خوری که می غلام ست آنرا 

 

 

گویند که دوزخی بود عاشق و مست

                              قولی است خلاف دل در آن نتوان بست

گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود

                            فردا باشد بهشـت همچون کف دست

 

 

گویند بهشت و حور و کوثر باشد

                    جوی می و شير و شهد و شکر باشد

پر کــن قـدح بـاده و بـر دستم نِه

                    نـقدی ز هزار نـسیه بـهتـر باشد

 

 

شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی

                                        هر لحظه به دام دگری پــا بستی

گفتا شیخا هر آن چه گویی هستم

                                       آیا تو چنان که می نمایی هستی

 

  

               

مـن هیچ ندانم که مرا آن که سرشت

                                       از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت

جامی و بتی و بربطی بر لب کشت

                                    اين هر سه مرا نقد و ترا نسیه بهشت

 

 

در کـارگـه کـوزه گـری بــودم دوش

دیـدم دو هزار کـوزه گـويا و خـموش

هــر يک به زبان حــال با مـن گفتند

                        کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

 

 

ای آن که نتیجه چهار و هفتی

وز هفت و چهار دايم اندر تفتی

می خور که هزار باره بيش ات گفتم

                          باز آمدنت نيست چو رفتی ، رفتی

خیام نیشابوری

       

نوشته شده توسط مهدی در شنبه چهاردهم مهر 1386 ساعت 0:8 | ++ | Balatarin add to OYAX
 
offshore